De Herengracht werd in 1585 gegraven, aanvankelijk als vestinggracht voor de bedrijven en lijnbanen die achter het Singel waren gevestigd. De gracht liep binnen de stadswal parallel aan de gracht buiten de stadsmuur. In 1612 werd de gracht verbreed en recht getrokken en kreeg het de naam Herengracht, naar de Heren Regeerders van de stad Amsterdam.
Het deel tussen Leidsegracht en de Binnen Amstel behoort tot de uitleg van na 1658. In dit gedeelte ligt de Gouden Bocht.
Bij de laatste uitbreiding werd het gedeelte ten oosten van de Amstel tot aan het water van het IJ aangelegd. Dit laatste deel, gelegen in het destijds welvarende deel van de Amsterdamse Jodenbuurt, kreeg de naam Nieuwe Herengracht.
Veel panden zijn gebouwd door de Amsterdamse bouwmeesters Philips Vingboons (1607-1678) of Adriaan Dortsman (1635-1682).
De Hond
Herengracht 59
De Coningh van Denemarken
Herengracht 120
Het Witte Huijs
Herengracht 168
Huis Bartolotti
Herengracht 170-172
KoopmanshuisHerengracht 203
D' Witte Leli
Herengracht 274
Huis Van Brienen
Herengracht 284
De Sonnenberg
Herengracht 361
Cromhouthuizen
Herengracht 364-370
Herengracht 378
Herengracht 390-392
Vier Heemskinderen
Herengracht 394
• Het werd in 1671 gebouwd op de grens van de derde en vierde stadsuitleg, op de noordhoek van de Herengracht en de Leidsegracht
• Het hoekerf werd gekocht door de bakker Jan Specht. Hij gaf opdracht tot de bouw van het huis ‘daar de vier Heemskinderen in de gevel staan'.
• In het huis was vrijwel steeds een bakkerij gevestigd.
• De hoge ingezwenkte halsgevel uit 1671 heeft gebeeldhouwde flankstukken, een gebogen fronton en gebeeldhouwde guirlandes. De vensters in de top zijn ongewijzigd gebleven. De winkelpui op de begane grond dateert uit het eind van de 19de eeuw.
• Vernoemd naarde vier heemskinderen Adelaart, Ritsaart, Writsaart en Reinout en hun toverros Beyaert uit de gelijknamige Frankische roman uit de 13e eeuw, deel van de fragmentarisch bewaarde cyclus Renaud de Monteban uit de tijd van de Karolingiscge ridderromans. De sage verhaalt de strijd tussen Karel de Grote en de vier zoons uit het gedwongen huwelijk van Aya, zuster van Karel de Grote en Graaf Heymijn van Dordogne. Reinout doodt de zoon van Karel de Grote. Om deze dood te wreken, achtervolgt Karel hem op leven en dood. Met de hulp van zijn oom Malegijs en zijn toverpaard, weet Reinout en zijn broers steeds weer te ontsnappen
• De gevelsteen met de vier heemskinderen werd in 1975 uitgegeven als postzegel.
Gouden Bocht
De Gouden Bocht is het meest prestigieuze deel van de Herengracht in Amsterdam, tussen Leidsestraat en Vijzelstraat en is deel van de Vierde Uitleg. In de bocht aan weerszijden van de Nieuwe Spiegelstraat woonden de rijkste Amsterdammers.
Tot 1663 liep de Herengracht tot de huidige Leidsegracht. Vanaf dat jaar werd de Amsterdamse grachtengordel uitgebreid. De Herengracht werd verlengd. Ter hoogte van de Nieuwe Spiegelstraat kreeg de Herengracht een knik. Doordat de drie grachten hier wat verder uit elkaar werden gelegd, waren de kavels aan de zuidzijde dieper. De percelen zijn verkocht tussen 1664 en 1668. De burgemeesters bevorderden de aankoop van dubbele kavels. Op deze grote kavels lieten welgestelden statige woonhuizen bouwen met classicistische gevels, bordessen, barokke tuinen met beelden en tuinhuizen, en stallen en pak- en koetshuizen aan de Keizersgracht of Reguliersdwarsstraat.
VIERDE UITLEG (na 1663)
Herengracht 432
• Gebouwd in 1666 door Daniel Molenijzer, meester-huistimmerman, voor Wigbolt Slicher
• Verbouwing in 1726 door Nicolaas Lemmers. Halsgevel met vleugelstukken en twee vazen. Fronton met voluten en kuif.
• Vermoedelijk verbouwing in 19e eeuw
• De latere dominee Ferdinand Domela Nieuwenhuis is hier geboren op 31 december 1846
Huis van de Graeff
Herengracht 446
• Gebouwd in 1669/72 in de nadagen van de macht van van Andries de Graeff (1611–1678)
• Dit dubbelhuis is met zijn 16,25 m breedte één van de breedste dubbele huizen aan de Amsterdamse grachten. Het is het enige dubbele huis met een breedte van zeven raamassen.
• Uit het kleine Grachtenboekje van Cornelis Danckert blijkt dat de Dorische deuromlijsting uit de bouwtijd van De Graeff stamt.
• De gevel is echter grotendeels het resultaat van de 18de-eeuwse verbouwing. Rond 1739/40 is er een fraaie attiek aangebracht met gekroond familiewapen en geflankeerd door Neptunus en Mercurius, maar daarvan is alleen het middenstuk met familiewapen bewaard gebleven.
• De Graeff (1611) komt uit een invloedrijke staatsgezinde regentenfamilie, die in de Gouden Eeuw ongeveer vijftig jaar het bestuur van de stad Amsterdam domineert.
• Andries promoveert in 1634 tot meester in de rechten in Poitiers. In 1648 steunt hij de Vrede van Munster waarmee een einde komt aan de Tachtigjarige Oorlog.
• Van 1657 tot 1672 is De Graeff lid van de vroedschap van Amsterdam en is hij zeven keer burgemeester. Ook zijn broer Cornelis is lid van de vroedschap en burgemeester.
• Het is de tijd van de Eerste Stadhouderloze periode. Andries de Graeff steunt zijn neven Johan en Cornelis de Witt om het stadhouderschap af te schaffen.
• Begin juli van het rampjaar 1672 staan de aanhangers van de Prins Willem III en de gebroeders De Witt tegen over elkaar. De Graeff moet een belangrijk besluit naar de Staten van Holland in Den Haag brengen, maar een menigte houdt zijn koets tegen. De Graeff kan ternauwernood ontsnappen en verlaat dezelfde avond nog de stad.
• Enkele weken later is de politieke rol van Andries de Graeff en zijn familie uitgespeeld. De gebroeders de Witt zijn gruwelijk vermoord en Willem III is tot stadhouder benoemd.
• Andries keert in 1678 na een kort verbijf in Utrecht terug naar Amsterdam en sterft in zijn huis aan de Herengracht. Hij wordt begraven in het familiegraf in het Sint Cornelis-koor in de Oude kerk te Amsterdam.
Huis van Deutz
Herengracht 450
• Gebouwd in 1663, voor de bankier Joseph Deutz (1629-1684)
• Ontworpen door Philips Vingboons in de "strakke stijl": een sterk versoberde vorm van classicisme met strakke kale vlakken.
• Het dubbele huis bestond uit maar liefst 21 kamers.
• De rijkdom van de opdrachtgever blijkt uit het koetshuis aan de Keizersgracht 497-499, op een locatie waar normaal gesproken ook een duur grachtenhuis zou staan.
• Oorspronkelijk was de gevel exact een vierkant. In 1922 kreeg het huis een extra verdieping boven de kroonlijst, waardoor de verhoudingen zijn verstoord: het is geen vierkant meer.
• De plattegrond is onder invloed van classicistische idealen harmonisch en symmetrisch opgezet: de kamers aan beide zijden van het 'voorhuis', de gang, zijn even groot. Het trappenhuis is in het midden geplaatst, dus niet zoals bij veel andere dubbele huizen, tussen de voor- en achterkamer aan één van beide zijden.
• Latere bewoner was Andries Adolf Deutz van Assendelft (1764 − 1833). Hij was een Nederlands politicus. Ten tijde van de republiek was hij staatsgezind en had hij verschillende functies in het Amsterdamse stadsbestuur. In de Bataafse tijd was hij ambteloos burger. In 1814 was hij lid van de Vergadering van Notabelen en zat daarna in de Staten-Generaal der Verenigde Nederlanden, de Tweede Kamer en later in de Eerste Kamer.
Huize Goudstikker
Herengracht 458
• Gebouwd in 1670, met een koetshuis en twee woningen op Keizersgracht 517
• Grondige verbouwing in 1875, waarbij een gevel in traditionele trant werd gemaakt: een bakstenen lijstgevel met zandstenen middenrisaliet en hoeklisenen. De ingang werd bij deze verbouwing verplaatst naar straatniveau, waardoor de dubbele stoep verdween.
• Renovatie in 1903, waarbij de ingang op de beletage en de dubbele stoep terug keerden.
• In het pand was van 1927 tot 1940 de handelszaak van kunsthandelaar Jacques Goudstikker gevestigd, die van het pand de hoofdvestiging van zijn firma maakte.
Sweedenrijk
Herengracht 462
• Gebouwd in 1672
• Dubbel huis, ontworpen in opdracht van Guilliam Sweedenrijck door Adriaan Dortsman
• Sobere zandstenen gegroefde gevel (een gevel met zgn. rusticabanden). De lijstgevel wordt afgesloten met een rechte kroonlijst met ovale raampjes, met daarboven een attiek met balustrade en twee beelden, met in het midden het wapen van Sweederijck. Het meanderpatroon in de fries van de kroonlijst is een kenmerk van Dortsman.
• Het eerste beeld in de lijstgevel is van Flora, hier als personificatie van de Welvaart (met een hoorn des overvloeds). Het tweede beeld is Mercurius (god van de handel
• De symmetrie is sterk doorgevoerd: het houten zolderluik onder de hijsbalk ter rechterzijde is zodanig opgenomen in de architectuur dat het bijna onzichtbaar is.
• De middenrisaliet (gedeelte van de gevel dat naar voren uitspringt) is extra geaccentueerd met een fraaie ingangspartij. Deze is nog geheel origineel en bestaat uit Dorische pilasters, twee beelden die Geloof en Liefde voorstellen en een frontale stoep.
• Het huis werd in het derde kwart van de 18e eeuw beroemd vanwege de kunstcollectie van de katholieke koopman Gerret Braamcamp met werken van oa, Potter, Ter Borch, Dou, Rembrandt, Van Ostade, Jacob van Ruysdael, Jan van der Heyden, Jan Steen, Brueghel, Rubens en Titiaan, met als topstuk 'De Kraamkamer' van Gerard Dou (in 1771 geveild voor 14.000 gulden)
Herengracht 464
• Gebouwd in 1685 in opdracht van Henrico Staets op de hoek van de Nieuwe Spiegelstraat
• Eenvoudige bakstenen gevels met geblokte hoekpilasters. Rechte kroonlijst met verhoging en stoep met onderingang. Bijbehorend pakhuis en stal aan de Nieuwe Spiegelstraat
• Verbouwd in 1884 door Van Eeghen & Co. De toegang werd verplaatst naar de Nieuwe Spiegelstraat met een platte stoep, zandstenen poortje met Ionische pilasters en bovenlicht in lijstwerk.
• Van 1993 tot 2014 hield advocaat Bram Moszkowicz hier kantoor
Den Arent
Herengracht 466
• In 1671 gebouwd op de hoek van de Nieuwe Spiegelstraat door Philip Vingboons. De opdrachtgever is onbekend
• Dubbel woonhuis met een eenvoudige bakstenen gevel met geblokte hoekpilasters.
• In 1762-1765 ingrijpende verbouwing van het pand, inclusief koethuis en het belenende huis in de Nieuwe Spiegelstraat. Geen ingang Herengracht.
• Van 1858 tot 1926 het kantoor van de Nederlandsche Handel-Maatschappij
• Verbouwingen in 1858 en 1904. In 1904 samenvoeging met 466b. Bergstenen gevels met een schuine hoek met ingang, waartegen een balkon. Ingang verplaatst naar de hoek.
• In 1928 fungeerde het als verkoopkantoor van kaarten voor de Olympische spelen
• 1945-1950 Bijzonder gerechtshof en bijzondere strafkamer
Huis de Neufville
Herengracht 475
• Gebouwd 1731-1733, in opdracht van Petronella van Lennep-de Neufville
• Het huis bleef nog geruime tijd in handen van de familie Van Lennep. In 1772 kwamen de toenmalige bewoners bij de grote schouwburgbrand om.
• Goed voorbeeld van een 18de-eeuws dubbelhuis, met een sobere zandstenen lijstgevel met dubbele stoep en middenversiering, in de Hollandse versie van de Franse Lodewijk XIV-stijl die Daniel Marot in de Amsterdamse grachtengordel heeft geïntroduceerd.
• Deze middenversiering bestaat uit een deuromlijsting met Corinthische pilasters en een raamomlijsting met kariatiden (vrouwenbeelden gebruikt als pilaren). De gevelbekroning bestaat uit een rechte kroonlijst met raampjes met daarboven een attiek met een gebogen open balustrade en een middenstuk met een reliëf en een vergulde hemelbol. Het reliëf bestaat uit knaapjes die een appelboom uitschudden, geflankeerd door twee zittende vrouwen.
Huis De Vicq
Herengracht 476
• Gebouwd in 1670 in opdracht van Dr. Frans de Vicq (1603–1678)
• De pilastergevel met zware Corinthische pilasters is nog origineel, één van de laatste voorbeelden van de grote pilasterorde uit de 17e eeuw.
• Oorspronkelijk had deze lijstgevel in Hollands classicisme een groot driehoekig fronton, mogelijk met het Poppenhuis (Kloveniersburgwal 95) als voorbeeld, maar dan met goedkoper materiaal (baksteen ipv natuursteen).
• In 1729 erven Catharina de Neufville en haar man Dirk van Lennep het huis. Zij verbouwen het huis in ±1730. Het grote fronton wordt vervangen door een rijke attiek in Lodewijk XIV-stijl. De attiek heeft een gebogen balustrade, met beelden van Mercurius en Venus die het wapenschild van De Neufville flankeren. De kruiskozijnen worden vervangen door schuiframen.
• In 1792 verdween de dubbele stoep en ging de ingang naar straatniveau.
• Sinds 1982 zit het Prins Bernhard fonds in het pand.
Herengracht 481
• Dubbel huis met in de gevel nog de 17e eeuwse hoofdindeling en enkele onderdelen zoals festoenen.
• Het huis is in loop van de jaren ingrijpend gewijzigd. De stoep verdween en de ingang werd verplaatst naar het souterrain.
• De lijst met consoles en friesvensters dateert van een verbouwing van 1742.
• De gevel wordt ontsierd door markiezen. De gemeente zag dat destijds door de vingers omdat de in de Gouden Bocht gevestigde banken economisch van waren. Inmiddels zijn diverse banken vertrokken, maar de markiezen zijn er nog steeds.
• Van 1771-1775 bewoond door Jan Six III met Johanna Clifford (huis geen eigendom)
Herengracht 495
• Gebouwd in 1673 door Antoini Warin
• Van 1709-1773 bewoond door Jan Six II. Jan Six III woont er vanaf zijn geboorte in 1730 tot 1775, evenals Jan Six IV [1756-1827]
• Verbouwing in 1765 door Anthony van Hemert. Bergstenen gevel met rechte kroonlijst. Versierd driehoekig fronton. Hoekvazen. Versierde deurtravee. Dubbele stoep met onderingang. Alliantiewapen in fronton: verm. Van Hemert en Johanna van Royen. Thans twee ramen. Zandstenen middenpartij. Kroonlijst met balustrade. Portiek met twee Ionische zuilen. Bekroning: Medaillon met Mercurius.
• Begin 19de eeuw: sierraam
Herengracht 497 (met links 495)
Herengracht 497
• Woonhuis gebouwd in 1667
• Rechte kroonlijst. Hoekpilasters. Middenpartij waarboven driehoekig fronton. Neerhangend festoen met alliantiewapen. Twee guirlandes (verdwenen). Kap met twee dakvensters. Twee schoorstenen.
• ± 1770 onderluiken in kozijnen.
• 1885 dubbele stoep verm. vervallen en toegang gewijzigd.
• 1990 museum het Kattenkabinet, opgericht ter nagedachtenis aan de rode kater John Pierpont Morgan (1966-1983). Deze kater was de eigenzinnige metgezel van Bob Meijer, de oprichter van het Kattenkabinet. De collectie biedt een zo volledig mogelijk beeld van de rol die de kat in de kunst en de cultuur door de eeuwen heen vervult.
Het Huis met de Kolommen
Herengracht 502
• Het huis -ook wel het Deutzhuis genoemd- werd in 1672 gebouwd door Paulus Godin (1618-1690), koopman en bewindhebber van de WIC
• De begane grond kreeg vier pakhuisdeuren. Bakstenen gevel met dito hoekpilasters. Rechte kroonlijst, waaronder consoles met trigliefen. Kap en platte stoep met afsluithek. Naast de ingang twee ronde marmeren Dorische kolommen, waarop een balkon en waarboven een omlijst kozijn op de eerste verdieping, vroeger bekroond met het alliantiewapen van vermoedelijk. Godin-Harting.
• In 1791 verbouwde stadsarchitect Abraham van der Hart het pand. De pakhuisdeuren werden vervangen door ramen en kelderlichten en de reeds bestaande ramen werden in empirestijl afgewerkt.
• Cornelis Johannes Karel van Aalst, president-directeur van de Nederlandsche Handel-Maatschappij schonk het huis in 1920 aan de stad op voorwaarde dat dit de ambtswoning van de burgemeester zou worden.
• Na een grondig restauratie betrok burgemeester Willem de Vlugt het pand in 1927
• Niet alle burgemeesters hebben er sindsdien gewoond, soms werd het alleen voor ontvangsten gebruikt.
• In 2017 overleed Eberhart van der Laan in het huis
Herengracht 509-511
• Gebouwd ± 1667 in opdracht van Gerard Hasselaar (hoofdschout)
• Oorspronkelijk een breed dubbel woonhuis.
• Va 1835-1847 bewoond door Hendrik Six, van 1845-1899 door Jan Pieter Six VI en van 1857-1915 door Jan Six VII die vertrekt naar Amstel 218
• In 1917 afbraak t.b.v de verbreding van de Vijzelstraat
• In 1928 bouwt architect G.J. Rutgers winkelhuizen die nu de nummers 511 – 515 hebben
Herengracht 572: huis uit 1666. Van 1791-1812 bewoond door Jan Six IV
Herengracht 573: woonhuis uit 1664 van Cornelis de Graeff. Hij overleed in 1664 voor de oplevering
Herengracht 619
• gebouwd in 1669 door Jan Six, burgemeester en beschermheer van verschillende kunstenaars, onder wie Rembrandt en Joost van den Vondel.
• Adriaan Dortsman ontwierp het dubbel-huis als onderdeel van een heel blok woonhuizen, waarvan hij er zelf één bewoonde (625).
• Gebouwd in de ‘Strakke stijl’de laatste fase van het Hollands Classicisme
• In een poging om het gebruik van de klassieke orden tot een minimum te beperken, is het oorspronkelijke ontwerp heel strak. Daarin is de gevel is exact een vierkant. De bewerkte ingangspartij is de enige versiering. Alhoewel het ontwerp van Dortsman niet is uitgevoerd, lijkt het werkelijk gebouwde huis van Six er veel op, zij het dat voor een meer traditionele opzet is gekozen. Het was de bedoeling het pand te voorzien van een balkon, maar ook dat is niet doorgegaan.
• Het was het eerste huis op deze locatie gebouwd in de Vierde Uitleg van 1663.
• Het originele huis is in de kern nog oorspronkelijke bebouwing. In de 19e eeuw is er verbouwd, o.a. door het aanbrengen van een eenvoudige rechte kroonlijst en een nieuwe deuromlijsting.
• Rembrandt vereeuwigde Six in 1654 in een expressief portret, een schilderij dat nog steeds in het bezit van de familie Six is.
• Bewoond door Jan Six I tot zijn overlijden in 1700, en door Jan Six II tot 1708.
Het deel tussen Leidsegracht en de Binnen Amstel behoort tot de uitleg van na 1658. In dit gedeelte ligt de Gouden Bocht.
Bij de laatste uitbreiding werd het gedeelte ten oosten van de Amstel tot aan het water van het IJ aangelegd. Dit laatste deel, gelegen in het destijds welvarende deel van de Amsterdamse Jodenbuurt, kreeg de naam Nieuwe Herengracht.
Veel panden zijn gebouwd door de Amsterdamse bouwmeesters Philips Vingboons (1607-1678) of Adriaan Dortsman (1635-1682).
De Hond
Herengracht 59
- Gebouwd in 1659 in opdracht van de doopsgezinde koopman Isacq van Halmael, mogelijk als beleggingsobject voor de verhuur.
- De gevel van het huis, opgetrokken in de stijl van het classicisme, heeft gemetselde pilasters met Ionische kapitelen, gebeeldhouwde festoenen, rijk versierde ‘oeil-de-boeuf' vensters en beeldhouwwerk in de top. De kleine gebeeldhouwde klauwstukken hebben de vorm van dolfijnen.
- In grote lijnen is de indeling uit 1659 van het huis bewaard gebleven, met voorhuis en een klein achterhuis.
De Coningh van Denemarken
Herengracht 120
- Gebouwd rond 1615 door de lakenkopers Michiel Jansz de Lange en Adriaen Jacobsz van Noort, die voornamelijk op Noorwegen handelden.
- Het is nog de oorspronkelijke bebouwing in de Derde Uitleg, de 17de-eeuwse stadsuitbreiding van 1613.
- Het is een versoberde versie van de Amsterdamse renaissance van Hendrick de Keyser en vergelijkbaar met Herengracht 100. Kenmerkend hiervan zijn de muurdam-pilasters.
- Heel bijzonder is dat dit huis een originele 17de-eeuwse windkast (of hijsinstallatie) heeft zoals deze vaak bij pakhuizen wordt aangetroffen.
- Het onderste deel van de gevel is rond 1800 gewijzigd in Lodewijk XVI-stijl. Er is toen een frontale stoep met stoephek aangebracht.
Het Witte Huijs
Herengracht 168
- Dit huis uit 1637 is een vroeg voorbeeld van Hollands classicisme
- Gebouwd door Michiel Pauw, schepen, koopman, één van de oprichters van de WIC en stichter van de nederzetting Pavonia aan de Hudsonbaai
- Het pand kwam in de plaats van een smal woonhuis met erachter gelegen suikerbakkerij.
- De eerste grote opdracht van de architect Philips Vingboons, die wel de uitvinder van de Amsterdamse halsgevel wordt genoemd: Nr 168 is de oudste halsgevel van Amsterdam.
- Vingboons brak radicaal met de stijl van zijn voorgangers. Instructief is een vergelijking tussen het Witte Huijs en het Bartolotti huis, dat twintig jaar eerder was ontworpen door Hendrick de Keyser. Het oudere huis wordt gekenmerkt door een kleurrijke afwisseling van baksteen en zandsteen en een overdaad aan ornamentiek. Vingboons ontwierp daarentegen een strakke en statige gevel die geheel uit Bentheimer zandsteen was opgetrokken. Deze steensoort was aanvankelijk zeer licht van kleur, vandaar dat het huis het Witte Huijs werd genoemd.
- Glooiende klauwstukken flankeerden de geveltop waarop een reusachtig familiewapen van Pauw prijkte. De twee gevleugelde leeuwen die het wapenschild omhooghouden, zijn ontleend aan de Venetiaanse leeuw van Sint Marcus. Michiel Pauw werd in 1623 tot ridder van de Venetiaanse orde van Sint Marcus geslagen.
- In 1708-1709 bewoond door Jan Six II met Maria Calkoen
- Tussen 1728 en 1734 verbouwd door de weduwe Maria Luycken. De kruiskozijnen werden vervangen door verhoogde schuiframen, waarbij twee sierlijke voluten de oorspronkelijk gebogen frontons aan de buitenkant vervingen. Het familiewapen van Pauw maakte plaats voor dat van Maria Luycken.
- Tegenwoordig is in het pand het Theater Instituut Nederland gevestigd.
Huis Bartolotti
Herengracht 170-172
- Ook wel Het Bonte Huis genoemd en circa 1617 gebouwd voor Willem van den Heuvel tot Beichlingen, een van de rijkste Amsterdammers in die tijd, die veel geld erfde van een kinderloze aangetrouwde oom, Giovanni Battista Bartolotti, koopman uit Bologna. Naar deze oom noemde Van den Heuvel zich "Gulielmo Bartolotti" (Willem Bartolotti).
- Er zijn twee cartouches: links het geschilderd opschrift "Ingenio et Assiduo Labore" (door vernuft en noeste vlijt) en rechts "Religione et Probitate" (door godsdienst en rechtschapenheid).
- Het huis is ontworpen door Hendrick de Keyser en gebouwd door zijn zoon Pieter.
- Met De Dolphijn en het Huis met de Hoofden is het één van de drie nog bestaande voorbeelden van een vroeg-17e-eeuws huis met zijhuis (voorloper van het dubbele huis).
- Het huis ligt tegenover de Driekoningenstraat in de zogeheten "kleine bocht”, die ontstond doordat de vroegere stadsgracht om een bolwerk werd gelegd. Het Huis Bartolotti heeft twee knikken om deze bocht te volgen; de buitenste traveeën zijn scheef geplaatst.
- De Vereniging Hendrick de Keyser verwierf Herengracht 170 in 1924 en nr 172 in 1971.
- Een restauratie tussen 1968-1971 reconstrueerde de topgevel, die begin 19e eeuw was versoberd. Eerst werd een bordplaten model van de topgevel geplaatst. Ook zijn de hoekschoorstenen teruggebracht. In de topgevel werd het jaartal 1971 aangebracht.
- Het huis is circa 1618 gebouwd voor de wijnkoper Wolfert Webber, door Hendrick de Keyser in de Amsterdamse renaissancestijl, de ‘stadsstijl’ van de vroege 17e eeuw
- De naam ‘Koopmanshuis’ is merkwaardig. Bijna alle grachtenhuizen zijn koopmanshuizen, waarmee een combinatie van woon- en pakhuis (pakzolders) wordt bedoeld. Bij dit huis is echter duidelijker dan bij andere grachtenhuizen te zien dat de middenramen op de bovenverdiepingen oorspronkelijk pakhuisluiken hadden. Op de pakzolders werden de koopmansgoederen opgeslagen. Het souterrain was vanwege het hoge grondwaterniveau minder geschikt voor opslag.
- Gerestaureerd in 1920, waarbij het topje van de trapgevel is gereconstrueerd aan de hand van de tekening in het Grachtenboek van Caspar Philips.
D' Witte Leli
Herengracht 274
- Het oorspronkelijke huis is omstreeks 1620 gebouwd en toen reeds De Witte lely genaamd.
- Het pand werd in 1739 gebouwd (of verbouwd) vanaf dan D’Witte Leli genoemd
Huis Van Brienen
Herengracht 284
- In 1614 kocht Hans van Wely, hofjuwelier van prins Maurits, een stuk grond aan de nieuw gegraven Herengracht. Zijn weduwe bouwde daar in 1620 bij wijze van geldbelegging twee identieke huizen, bestemd voor de verhuur.
- In 1728 kwam het linkerhuis, nu Herengracht 284, in handen van David Rutgers en zijn zusters Hillegonda en Margaretha. Zij lieten het eenvoudige pand met trapgevel verbouwen tot een patriciërswoning in Lodewijk XIV-stijl, met een een zandstenen gevel, een groot achterhuis, een binnenplaats naast een monumentaal trappenhuis en een fraai tuinhuis.
- Een kleinere renovatie, in Lodewijk XVI-stijl, vond plaats na 1781 toen het huis gekocht werd door de koopman Arnoldus Johannes van Brienen.
De Sonnenberg
Herengracht 361
- Gebouwd omstreeks 1655 door Jan Gerritsz Sonnenbergh
- Het pand heeft boven de puibalk de gevelsteen Sonnenberg met een zon boven een berg.
- De gevel is een goed voorbeeld van een late trapgevel in een sobere Amsterdamse renaissance. De trapgevel heeft een toppilaster en een hijsluik met twee lichtopeningen.
- Herengracht 361 én 363 verloren het 17de-eeuwse uiterlijk in de 19e eeuw, toen bij beide panden de oorspronkelijke trapgevel werd vervangen door een sobere lijstgevel (met een houten dakvoorschot in de vorm van een klok). De renaissance middengevel bleef wel intact.
- Herengracht 361 is in 1962 door Stadsherstel gerestaureerd in 1962. Er voldoende aanwijzingen gevonden om de trapgevel te kunnen reconstrueren. Aan de klezoortjes (bakstenen die met de kop naar voren zijn ingemetseld zodat het lijkt alsof er een vierkant baksteentje zit) in de middengevel is te zien dat deze werkelijk 17e eeuws is.
- Bij die restauratie bleek dat dit pand de laatste fase van de overgang van het houten naar het stenen huis vertegenwoordigt: de vloerbalken worden door de zijmuur gedragen maar één balk is nog deel van een jukconstructie, het laatste restant van een houtskelet.
Cromhouthuizen
Herengracht 364-370
- Vier aaneengesloten grachtenpanden, gebouwd tussen 1660 en 1662 in opdracht van de handelaar Jacob Cromhout (1608-1669), die met zijn gezin op nr 366 woonde. Op de gevelsteen boven de deur van dit huis is in reliëf een krom stuk hout afgebeeld.
- Gebouwd in Hollands classicistische stijl, naar ontwerp van Philips Vingboons
- Elk van de vier huizen heeft een halsgevel van Bentheimer zandsteen met driehoekige frontons (Vingboonsgevel) en met twee ovale oeil-de-boeuf-ramen.
- Nr 368 heeft nog twee originele 17e eeuwse keukens. In de grote zaal bevindt zich een plafondschildering van Jacob de Wit uit 1718 met mythologische voorstellingen van Romeinse goden en de dierenriem.
- Op het erf van nr 368 stond het huis van de houthandelaar Cornelis Kerfbijl. Hij weigerde zijn grond te verkopen. Pas toen de tekeningen gereed waren en de bouw op punt van starten stond, gaf hij toe. De tekeningen konden echter niet meer aangepast worden, waardoor het huisje van Kerfbijl werd opgenomen in het pand. Nummer 368 heeft daarom géén achterhuis, en nr 366 een dubbel achterhuis.
- Sinds 1975 is het Bijbels Museum in nrs 366 en 368 gevestigd. In de tuin staat een aantal planten en bomen die in de Bijbel genoemd worden, zoals de dadelpalm, oleander, vijgenboom en judasboom.
Herengracht 378
- Gebouwd in 1615
- Verbouwing in 1722 in Louis XIV-stijl, vernieuwing gevel en een gevelsteen met de naam “Het Witte Paard”
- Voorbeeld van een halsgevel (zie glossy)
Herengracht 390-392
Deze zandstenen halsgevel-tweeling uit 1665 is gebouwd in de stijl van het Hollands classicisme en wordt soms toegeschreven aan Justus Vingboons.- De klauwstukken (vleugel- of zijstuk van het middendeel van een gevel) bestaan uit een mannen- en vrouwenfiguur met lege wapens en zijn in hetzelfde materiaal uitgevoerd als de rest van de gevel. Bij nr 390 houden deze figuren een koord vast (de huwelijksband symboliserend); bij het buurhuis is dit koord verdwenen. De gevels worden bekroond met een driehoekig topfronton. Verder zien we hangende festoenen (versiering in de vorm van een slinger van fruit, bladeren of bloemen)
- In de 19de eeuw (mogelijk 1855) is de stoep van nr 390 gesloopt en de ingang naar straatniveau gebracht.
- Woning van Jan Six XI (1978)
Vier Heemskinderen
Herengracht 394
• Het werd in 1671 gebouwd op de grens van de derde en vierde stadsuitleg, op de noordhoek van de Herengracht en de Leidsegracht
• Het hoekerf werd gekocht door de bakker Jan Specht. Hij gaf opdracht tot de bouw van het huis ‘daar de vier Heemskinderen in de gevel staan'.
• In het huis was vrijwel steeds een bakkerij gevestigd.
• De hoge ingezwenkte halsgevel uit 1671 heeft gebeeldhouwde flankstukken, een gebogen fronton en gebeeldhouwde guirlandes. De vensters in de top zijn ongewijzigd gebleven. De winkelpui op de begane grond dateert uit het eind van de 19de eeuw.
• Vernoemd naarde vier heemskinderen Adelaart, Ritsaart, Writsaart en Reinout en hun toverros Beyaert uit de gelijknamige Frankische roman uit de 13e eeuw, deel van de fragmentarisch bewaarde cyclus Renaud de Monteban uit de tijd van de Karolingiscge ridderromans. De sage verhaalt de strijd tussen Karel de Grote en de vier zoons uit het gedwongen huwelijk van Aya, zuster van Karel de Grote en Graaf Heymijn van Dordogne. Reinout doodt de zoon van Karel de Grote. Om deze dood te wreken, achtervolgt Karel hem op leven en dood. Met de hulp van zijn oom Malegijs en zijn toverpaard, weet Reinout en zijn broers steeds weer te ontsnappen
• De gevelsteen met de vier heemskinderen werd in 1975 uitgegeven als postzegel.
Gouden Bocht
De Gouden Bocht is het meest prestigieuze deel van de Herengracht in Amsterdam, tussen Leidsestraat en Vijzelstraat en is deel van de Vierde Uitleg. In de bocht aan weerszijden van de Nieuwe Spiegelstraat woonden de rijkste Amsterdammers.
Tot 1663 liep de Herengracht tot de huidige Leidsegracht. Vanaf dat jaar werd de Amsterdamse grachtengordel uitgebreid. De Herengracht werd verlengd. Ter hoogte van de Nieuwe Spiegelstraat kreeg de Herengracht een knik. Doordat de drie grachten hier wat verder uit elkaar werden gelegd, waren de kavels aan de zuidzijde dieper. De percelen zijn verkocht tussen 1664 en 1668. De burgemeesters bevorderden de aankoop van dubbele kavels. Op deze grote kavels lieten welgestelden statige woonhuizen bouwen met classicistische gevels, bordessen, barokke tuinen met beelden en tuinhuizen, en stallen en pak- en koetshuizen aan de Keizersgracht of Reguliersdwarsstraat.
VIERDE UITLEG (na 1663)
Herengracht 432
• Gebouwd in 1666 door Daniel Molenijzer, meester-huistimmerman, voor Wigbolt Slicher
• Verbouwing in 1726 door Nicolaas Lemmers. Halsgevel met vleugelstukken en twee vazen. Fronton met voluten en kuif.
• Vermoedelijk verbouwing in 19e eeuw
• De latere dominee Ferdinand Domela Nieuwenhuis is hier geboren op 31 december 1846
Huis van de Graeff
Herengracht 446
• Gebouwd in 1669/72 in de nadagen van de macht van van Andries de Graeff (1611–1678)
• Dit dubbelhuis is met zijn 16,25 m breedte één van de breedste dubbele huizen aan de Amsterdamse grachten. Het is het enige dubbele huis met een breedte van zeven raamassen.
• Uit het kleine Grachtenboekje van Cornelis Danckert blijkt dat de Dorische deuromlijsting uit de bouwtijd van De Graeff stamt.
• De gevel is echter grotendeels het resultaat van de 18de-eeuwse verbouwing. Rond 1739/40 is er een fraaie attiek aangebracht met gekroond familiewapen en geflankeerd door Neptunus en Mercurius, maar daarvan is alleen het middenstuk met familiewapen bewaard gebleven.
• De Graeff (1611) komt uit een invloedrijke staatsgezinde regentenfamilie, die in de Gouden Eeuw ongeveer vijftig jaar het bestuur van de stad Amsterdam domineert.
• Andries promoveert in 1634 tot meester in de rechten in Poitiers. In 1648 steunt hij de Vrede van Munster waarmee een einde komt aan de Tachtigjarige Oorlog.
• Van 1657 tot 1672 is De Graeff lid van de vroedschap van Amsterdam en is hij zeven keer burgemeester. Ook zijn broer Cornelis is lid van de vroedschap en burgemeester.
• Het is de tijd van de Eerste Stadhouderloze periode. Andries de Graeff steunt zijn neven Johan en Cornelis de Witt om het stadhouderschap af te schaffen.
• Begin juli van het rampjaar 1672 staan de aanhangers van de Prins Willem III en de gebroeders De Witt tegen over elkaar. De Graeff moet een belangrijk besluit naar de Staten van Holland in Den Haag brengen, maar een menigte houdt zijn koets tegen. De Graeff kan ternauwernood ontsnappen en verlaat dezelfde avond nog de stad.
• Enkele weken later is de politieke rol van Andries de Graeff en zijn familie uitgespeeld. De gebroeders de Witt zijn gruwelijk vermoord en Willem III is tot stadhouder benoemd.
• Andries keert in 1678 na een kort verbijf in Utrecht terug naar Amsterdam en sterft in zijn huis aan de Herengracht. Hij wordt begraven in het familiegraf in het Sint Cornelis-koor in de Oude kerk te Amsterdam.
Huis van Deutz
Herengracht 450
• Gebouwd in 1663, voor de bankier Joseph Deutz (1629-1684)
• Ontworpen door Philips Vingboons in de "strakke stijl": een sterk versoberde vorm van classicisme met strakke kale vlakken.
• Het dubbele huis bestond uit maar liefst 21 kamers.
• De rijkdom van de opdrachtgever blijkt uit het koetshuis aan de Keizersgracht 497-499, op een locatie waar normaal gesproken ook een duur grachtenhuis zou staan.
• Oorspronkelijk was de gevel exact een vierkant. In 1922 kreeg het huis een extra verdieping boven de kroonlijst, waardoor de verhoudingen zijn verstoord: het is geen vierkant meer.
• De plattegrond is onder invloed van classicistische idealen harmonisch en symmetrisch opgezet: de kamers aan beide zijden van het 'voorhuis', de gang, zijn even groot. Het trappenhuis is in het midden geplaatst, dus niet zoals bij veel andere dubbele huizen, tussen de voor- en achterkamer aan één van beide zijden.
• Latere bewoner was Andries Adolf Deutz van Assendelft (1764 − 1833). Hij was een Nederlands politicus. Ten tijde van de republiek was hij staatsgezind en had hij verschillende functies in het Amsterdamse stadsbestuur. In de Bataafse tijd was hij ambteloos burger. In 1814 was hij lid van de Vergadering van Notabelen en zat daarna in de Staten-Generaal der Verenigde Nederlanden, de Tweede Kamer en later in de Eerste Kamer.
Huize Goudstikker
Herengracht 458
• Gebouwd in 1670, met een koetshuis en twee woningen op Keizersgracht 517
• Grondige verbouwing in 1875, waarbij een gevel in traditionele trant werd gemaakt: een bakstenen lijstgevel met zandstenen middenrisaliet en hoeklisenen. De ingang werd bij deze verbouwing verplaatst naar straatniveau, waardoor de dubbele stoep verdween.
• Renovatie in 1903, waarbij de ingang op de beletage en de dubbele stoep terug keerden.
• In het pand was van 1927 tot 1940 de handelszaak van kunsthandelaar Jacques Goudstikker gevestigd, die van het pand de hoofdvestiging van zijn firma maakte.
Sweedenrijk
Herengracht 462
• Gebouwd in 1672
• Dubbel huis, ontworpen in opdracht van Guilliam Sweedenrijck door Adriaan Dortsman
• Sobere zandstenen gegroefde gevel (een gevel met zgn. rusticabanden). De lijstgevel wordt afgesloten met een rechte kroonlijst met ovale raampjes, met daarboven een attiek met balustrade en twee beelden, met in het midden het wapen van Sweederijck. Het meanderpatroon in de fries van de kroonlijst is een kenmerk van Dortsman.
• Het eerste beeld in de lijstgevel is van Flora, hier als personificatie van de Welvaart (met een hoorn des overvloeds). Het tweede beeld is Mercurius (god van de handel
• De symmetrie is sterk doorgevoerd: het houten zolderluik onder de hijsbalk ter rechterzijde is zodanig opgenomen in de architectuur dat het bijna onzichtbaar is.
• De middenrisaliet (gedeelte van de gevel dat naar voren uitspringt) is extra geaccentueerd met een fraaie ingangspartij. Deze is nog geheel origineel en bestaat uit Dorische pilasters, twee beelden die Geloof en Liefde voorstellen en een frontale stoep.
• Het huis werd in het derde kwart van de 18e eeuw beroemd vanwege de kunstcollectie van de katholieke koopman Gerret Braamcamp met werken van oa, Potter, Ter Borch, Dou, Rembrandt, Van Ostade, Jacob van Ruysdael, Jan van der Heyden, Jan Steen, Brueghel, Rubens en Titiaan, met als topstuk 'De Kraamkamer' van Gerard Dou (in 1771 geveild voor 14.000 gulden)
Herengracht 464
• Gebouwd in 1685 in opdracht van Henrico Staets op de hoek van de Nieuwe Spiegelstraat
• Eenvoudige bakstenen gevels met geblokte hoekpilasters. Rechte kroonlijst met verhoging en stoep met onderingang. Bijbehorend pakhuis en stal aan de Nieuwe Spiegelstraat
• Verbouwd in 1884 door Van Eeghen & Co. De toegang werd verplaatst naar de Nieuwe Spiegelstraat met een platte stoep, zandstenen poortje met Ionische pilasters en bovenlicht in lijstwerk.
• Van 1993 tot 2014 hield advocaat Bram Moszkowicz hier kantoor
Den Arent
Herengracht 466
• In 1671 gebouwd op de hoek van de Nieuwe Spiegelstraat door Philip Vingboons. De opdrachtgever is onbekend
• Dubbel woonhuis met een eenvoudige bakstenen gevel met geblokte hoekpilasters.
• In 1762-1765 ingrijpende verbouwing van het pand, inclusief koethuis en het belenende huis in de Nieuwe Spiegelstraat. Geen ingang Herengracht.
• Van 1858 tot 1926 het kantoor van de Nederlandsche Handel-Maatschappij
• Verbouwingen in 1858 en 1904. In 1904 samenvoeging met 466b. Bergstenen gevels met een schuine hoek met ingang, waartegen een balkon. Ingang verplaatst naar de hoek.
• In 1928 fungeerde het als verkoopkantoor van kaarten voor de Olympische spelen
• 1945-1950 Bijzonder gerechtshof en bijzondere strafkamer
Huis de Neufville
Herengracht 475
• Gebouwd 1731-1733, in opdracht van Petronella van Lennep-de Neufville
• Het huis bleef nog geruime tijd in handen van de familie Van Lennep. In 1772 kwamen de toenmalige bewoners bij de grote schouwburgbrand om.
• Goed voorbeeld van een 18de-eeuws dubbelhuis, met een sobere zandstenen lijstgevel met dubbele stoep en middenversiering, in de Hollandse versie van de Franse Lodewijk XIV-stijl die Daniel Marot in de Amsterdamse grachtengordel heeft geïntroduceerd.
• Deze middenversiering bestaat uit een deuromlijsting met Corinthische pilasters en een raamomlijsting met kariatiden (vrouwenbeelden gebruikt als pilaren). De gevelbekroning bestaat uit een rechte kroonlijst met raampjes met daarboven een attiek met een gebogen open balustrade en een middenstuk met een reliëf en een vergulde hemelbol. Het reliëf bestaat uit knaapjes die een appelboom uitschudden, geflankeerd door twee zittende vrouwen.
Huis De Vicq
Herengracht 476
• Gebouwd in 1670 in opdracht van Dr. Frans de Vicq (1603–1678)
• De pilastergevel met zware Corinthische pilasters is nog origineel, één van de laatste voorbeelden van de grote pilasterorde uit de 17e eeuw.
• Oorspronkelijk had deze lijstgevel in Hollands classicisme een groot driehoekig fronton, mogelijk met het Poppenhuis (Kloveniersburgwal 95) als voorbeeld, maar dan met goedkoper materiaal (baksteen ipv natuursteen).
• In 1729 erven Catharina de Neufville en haar man Dirk van Lennep het huis. Zij verbouwen het huis in ±1730. Het grote fronton wordt vervangen door een rijke attiek in Lodewijk XIV-stijl. De attiek heeft een gebogen balustrade, met beelden van Mercurius en Venus die het wapenschild van De Neufville flankeren. De kruiskozijnen worden vervangen door schuiframen.
• In 1792 verdween de dubbele stoep en ging de ingang naar straatniveau.
• Sinds 1982 zit het Prins Bernhard fonds in het pand.
Herengracht 481
• Dubbel huis met in de gevel nog de 17e eeuwse hoofdindeling en enkele onderdelen zoals festoenen.
• Het huis is in loop van de jaren ingrijpend gewijzigd. De stoep verdween en de ingang werd verplaatst naar het souterrain.
• De lijst met consoles en friesvensters dateert van een verbouwing van 1742.
• De gevel wordt ontsierd door markiezen. De gemeente zag dat destijds door de vingers omdat de in de Gouden Bocht gevestigde banken economisch van waren. Inmiddels zijn diverse banken vertrokken, maar de markiezen zijn er nog steeds.
• Van 1771-1775 bewoond door Jan Six III met Johanna Clifford (huis geen eigendom)
Herengracht 495
• Gebouwd in 1673 door Antoini Warin
• Van 1709-1773 bewoond door Jan Six II. Jan Six III woont er vanaf zijn geboorte in 1730 tot 1775, evenals Jan Six IV [1756-1827]
• Verbouwing in 1765 door Anthony van Hemert. Bergstenen gevel met rechte kroonlijst. Versierd driehoekig fronton. Hoekvazen. Versierde deurtravee. Dubbele stoep met onderingang. Alliantiewapen in fronton: verm. Van Hemert en Johanna van Royen. Thans twee ramen. Zandstenen middenpartij. Kroonlijst met balustrade. Portiek met twee Ionische zuilen. Bekroning: Medaillon met Mercurius.
• Begin 19de eeuw: sierraam
Herengracht 497 (met links 495)
Herengracht 497
• Woonhuis gebouwd in 1667
• Rechte kroonlijst. Hoekpilasters. Middenpartij waarboven driehoekig fronton. Neerhangend festoen met alliantiewapen. Twee guirlandes (verdwenen). Kap met twee dakvensters. Twee schoorstenen.
• ± 1770 onderluiken in kozijnen.
• 1885 dubbele stoep verm. vervallen en toegang gewijzigd.
• 1990 museum het Kattenkabinet, opgericht ter nagedachtenis aan de rode kater John Pierpont Morgan (1966-1983). Deze kater was de eigenzinnige metgezel van Bob Meijer, de oprichter van het Kattenkabinet. De collectie biedt een zo volledig mogelijk beeld van de rol die de kat in de kunst en de cultuur door de eeuwen heen vervult.
Het Huis met de Kolommen
Herengracht 502
• Het huis -ook wel het Deutzhuis genoemd- werd in 1672 gebouwd door Paulus Godin (1618-1690), koopman en bewindhebber van de WIC
• De begane grond kreeg vier pakhuisdeuren. Bakstenen gevel met dito hoekpilasters. Rechte kroonlijst, waaronder consoles met trigliefen. Kap en platte stoep met afsluithek. Naast de ingang twee ronde marmeren Dorische kolommen, waarop een balkon en waarboven een omlijst kozijn op de eerste verdieping, vroeger bekroond met het alliantiewapen van vermoedelijk. Godin-Harting.
• In 1791 verbouwde stadsarchitect Abraham van der Hart het pand. De pakhuisdeuren werden vervangen door ramen en kelderlichten en de reeds bestaande ramen werden in empirestijl afgewerkt.
• Cornelis Johannes Karel van Aalst, president-directeur van de Nederlandsche Handel-Maatschappij schonk het huis in 1920 aan de stad op voorwaarde dat dit de ambtswoning van de burgemeester zou worden.
• Na een grondig restauratie betrok burgemeester Willem de Vlugt het pand in 1927
• Niet alle burgemeesters hebben er sindsdien gewoond, soms werd het alleen voor ontvangsten gebruikt.
• In 2017 overleed Eberhart van der Laan in het huis
Herengracht 509-511
• Gebouwd ± 1667 in opdracht van Gerard Hasselaar (hoofdschout)
• Oorspronkelijk een breed dubbel woonhuis.
• Va 1835-1847 bewoond door Hendrik Six, van 1845-1899 door Jan Pieter Six VI en van 1857-1915 door Jan Six VII die vertrekt naar Amstel 218
• In 1917 afbraak t.b.v de verbreding van de Vijzelstraat
• In 1928 bouwt architect G.J. Rutgers winkelhuizen die nu de nummers 511 – 515 hebben
Herengracht 572: huis uit 1666. Van 1791-1812 bewoond door Jan Six IV
Herengracht 573: woonhuis uit 1664 van Cornelis de Graeff. Hij overleed in 1664 voor de oplevering
Herengracht 619
• gebouwd in 1669 door Jan Six, burgemeester en beschermheer van verschillende kunstenaars, onder wie Rembrandt en Joost van den Vondel.
• Adriaan Dortsman ontwierp het dubbel-huis als onderdeel van een heel blok woonhuizen, waarvan hij er zelf één bewoonde (625).
• Gebouwd in de ‘Strakke stijl’de laatste fase van het Hollands Classicisme
• In een poging om het gebruik van de klassieke orden tot een minimum te beperken, is het oorspronkelijke ontwerp heel strak. Daarin is de gevel is exact een vierkant. De bewerkte ingangspartij is de enige versiering. Alhoewel het ontwerp van Dortsman niet is uitgevoerd, lijkt het werkelijk gebouwde huis van Six er veel op, zij het dat voor een meer traditionele opzet is gekozen. Het was de bedoeling het pand te voorzien van een balkon, maar ook dat is niet doorgegaan.
• Het was het eerste huis op deze locatie gebouwd in de Vierde Uitleg van 1663.
• Het originele huis is in de kern nog oorspronkelijke bebouwing. In de 19e eeuw is er verbouwd, o.a. door het aanbrengen van een eenvoudige rechte kroonlijst en een nieuwe deuromlijsting.
• Rembrandt vereeuwigde Six in 1654 in een expressief portret, een schilderij dat nog steeds in het bezit van de familie Six is.
• Bewoond door Jan Six I tot zijn overlijden in 1700, en door Jan Six II tot 1708.
